Kerstgroeten van Bonaire

Eergisteren ben ik op m’n oude racefiets naar de oostkust van het eiland gegaan, naar een plek die me erg aanspreekt.... Lagoen geheten.... een fraaie kust-inham waar het  oceaanwater met veel geweld en hoge golven naar binnen loopt.... voorwaar een prachtig gezicht! Vanuit mijn huisje deed ik er 20 minuten over..... Het is niet alleen een plek om heerlijk van het watergeweld te genieten en om met recht je ”kop in de wind te gooien”, maar je kunt er ook heerlijk zitten op het kleine zandstrandje wat inmiddels is ontstaan. Een goede kans dat je er geheel alleen bent.... maar ik was er ook omdat ik van plan ben daar eens te gaan vissen want er moet volgens mij goed vis te vangen zijn vanaf de kliffen daar.... al is het er niet ongevaarlijk... je moet daar beslist UIT het water blijven! Door de nauwe doorgang en de kracht waarmee
het zeewater naar binnenkomt ontstaan er gevaarlijke onderstromingen die je weer mee naar zee nemen, waar echt niet tegenin te zwemmen is! Twee maanden geleden verdronk hier nog een Bonairiaanse jongen van 18..... Hij zocht naar bijzondere zeedieren die te vinden zijn tussen de rotsen.... Twee dagen later vonden ze zijn lichaam.... intriest! Tja, de kracht van water is ontzagwekkend....
Ik wil graag langs die kuststrook een plek vinden waar ik gemakkelijk kan komen zonder halsbrekende toeren uit te hoeven halen, en waar ik zonder gevaar stabiel kan staan om het aas ver weg te kunnen werpen en waar ik ook gemakkelijk naar het water kan lopen als ik er onverhoopt een wat grotere vis aan heb! Het zijn allemaal zaken die je van tevoren moet bekijken want zo’n vis met je hengel en lijn naar boven halen is er natuurlijk niet bij..... die zul je op een slimmere manier op het droge moeten zien te krijgen! Zo’n kustvisserij vanaf de rotsen heeft echt een hoog genietingsgehalte..... al zou je niets vangen, dan heb je toch de hele dag heerlijk genoten van alle geluiden en machtige beelden om je heen.... je hebt dan gewoon een fantastische dag en je bent weer helemaal opgeladen. Ik moet nu trachten mensen te vinden die ervaring hebben met het bevissen van deze plek..... maar dat komt ook wel.....
Er woont daar een blanke Nederlander van mijn leeftijd in een schamele woning (met een geweldig uitzicht!) die volgens mijn zoon Clemens gewoon iedere dag daar zijn dagelijkse vissie vangt.... Het is een beetje een kluizenaars-type met wat langig grijs haar en hij rijdt ook nog op een oude racefiets.... een beetje een apart type.... maar wel aardig.  Soms rijdt hij langs Clemens’ erf... op weg om boodschapjes te doen....en dan groet’ ie me.... Clemens plaagt me altijd dat daar mijn dubbelganger gaat.. Ik moet er wel om lachen, want er zijn zeker overeenkomsten! Hij woont in ieder geval op een droomstek! Maar licht en wateraansluiting heb je niet! Ach,.... olielampjes zijn ook heel gezellig hoor! Na een poosje weggedroomd te hebben op een grote aangespoelde en uitgebleekte boomstam ben ik weer huiswaarts gaan trappen....
Onderweg genietend van al die wonderlijke bouwsels die de bevolking hier half weggescholen achter struikgewas en cactussen als hun onderkomen realiseren. Voorlopig avontuur genoeg hier!
 
Zonnige groeten van Eduard Boelen uit Bonaire.